Województwo mazowieckie

Zioło, magia natury
ikonka - drukuj drukuj
  • ikonka 1 czerwiec 2015-4 czerwiec 2016
ilustracja

Najstarszym, znanym dziś dokumentem pisanym świadczącym o pradawnych początkach ziołolecznictwa jest dzieło chińskiego cesarza Shen-Nunga, panującego około 2700 r. p.n.e., w którym wymienionych jest około 100 ziół. Światy roślin i zwierząt są ze sobą powiązane, i wzajemnie na siebie wpływają. Pewne jest, że świat roślin mógłby istnieć bez zwierząt i człowieka, natomiast odwrotnie jest to niemożliwe. Rośliny dają nam pokarm, ubierają nas oraz leczą. Należy przypuszczać, że historia ziołolecznictwa jest tak stara jak stara jest historia ludzkości. Człowiek od początku swego istnienia szukał, doświadczał i wyczuwał, które rośliny są użyteczne dla niego.

            Ziołolecznictwo ma wielowiekowe tradycje. Ludzie z czasem przekonali się, ze większość schorzeń można leczyć ziołami. Leki i preparaty roślinne stosujemy z dobrym skutkiem przy kłopotach trawiennych, problemach przy zasypianiu, zapaleniu dziąseł i wielu jeszcze innych dolegliwościach, których lista jest dość długa.

Wierzba – o wierzbie wspominali już sumeryjscy medycy. Rzymianie leczyli wojowników ze zmęczenia, infekcji i skutków kaca. Z kory wierzby białej wyizolowano w połowie XIX wieku salicylinę, będącą składnikiem wielu współczesnych leków. Wkrótce potem powstał jej chemiczny odpowiednik, składnik aspiryny, obecnie najpopularniejszego leku świata. Kora wierzby działa przeciwgorączkowo, przeciwbólowo, uspokajająco czy też ściągająco. Natomiast kwiaty wierzbowe podawane były żołnierzom i mnichom, by obniżyć ich popęd płciowy.

Jeżówka – pochodzi z rodziny złożonych, czyli jest „siostrą” słonecznika. Ma ona działanie antyseptyczne, przeciwwirusowe, przyśpiesza gojenie się ran, może także być składnikiem leków wspomagających odporność. Tradycyjnie stosowana w leczeniu objawów przeziębienia i grypy w celu skrócenia czasu infekcji dróg oddechowych oraz złagodzenia ich przebiegu. Stosowana zewnętrznie przynosi dobre efekty w leczeniu trądziku, opryszczce, oparzeniach, łuszczycy i zainfekowanych urazach.

Mlecz – nalewka i odwar z kwiatu oraz sałatka z liści pobudzają wydzielanie żółci i przyspieszają trawienie. Polecane w początkach cukrzycy. Liście najlepiej zbierać gdy są możliwie jak najmłodsze, czyli wiosną. Zbiór korzeni z kolei przeprowadza się, gdy koncentrują się w nich substancje czynne krążące w roślinie to jest późną jesienią drugiego roku po wysiewu. Podczas wykopywania korzeni należy uważać, żeby ich nie połamać. Kwiaty mniszka lekarskiego zbiera się zaraz po rozkwitnięciu, późnym rankiem gdy zejdzie już rosa.

Mięta – napary i wyciągi z liści pomagają przy nudnościach, zgadze, niestrawności, bólu żołądka, kamicy żółciowej, nadwrażliwości jelita grubego, biegunkach. Olejek miętowy stosuje się do inhalacji w łagodzeniu kaszlu i przeziębienia (3-4 krople dodane do gorącej wody).

Pokrzywa – Herbata i sałatka regulują trawienie, ma właściwości moczopędne, niezastąpione w leczeniu kamicy nerkowej i innych schorzeń układu moczowego. Wspomaga wydalanie z organizmu szkodliwych substancji, np. złogów kwasu moczowego. Pokrzywa jest także pomocna m.in. w leczeniu dny moczanowej. Napar pomaga w cukrzycy, wspomaga trzustkę. Korzeń łagodzi dolegliwości gruczołu krokowego. Sok młodych roślin wzmacnia organizm. Stosowany przy niewydolności serca, biegunkach, łupieżu i nadmiernej potliwości.

Rumianek – ma właściwości przeciwzapalne, rozkurczające mięśnie gładkie, przyspieszające gojenie się ran, dezodoryzujące, przeciwbakteryjne i neutralizujące toksyny bakteryjne, pobudzające przemianę materii w skórze. Koszyczki rumianku stosuje się wewnętrznie w skurczach i stanach zapalnych żołądka i jelit. Zewnętrznie stosuje się je przy stanach zapalnych skóry i błon śluzowych, bakteryjnych schorzeniach skóry i jamy ustnej, ranach, oparzeniach i owrzodzeniach, alergiach skórnych, stanach zapalnych dróg oddechowych (w postaci inhalacji). Koszyczki rumianku są także często wykorzystywane w kosmetyce.

Skrzyp – stosuje się go w obrzękach pourazowych i zastoinowych, w stanach zapalnych i zakażeniach bakteryjnych dróg moczowych oraz w celu zwiększenia ilości wydalanego moczu i wywołania efektu płukania. Skrzyp polny jest także stałym elementem preparatów wzmacniających włosy, skórę i paznokcie.

            Niewielkie dawki wyciągów ziołowych mają czasami skuteczniejsze działanie niż leki chemiczne. Stosując mądrze zioła możemy wyleczyć się z wielu banalnych dolegliwości, nie narażając się przy tym na szkodliwe działania uboczne.

 

Mariusz Skorupka 11-5-2015

 

 

Autor: Mariusz Skorupka             

  kontakt: m.skorupka@mazowszanie.eu

Komunikat

Brak komentarzy dla tego wpisu

Fotogaleria

Strona używa cookie

Zamknij

Original text