Województwo mazowieckie

Zielony świat paproci
ikonka - drukuj drukuj
  • ikonka 12 czerwiec-12 lipiec 2015
ilustracja

Paprocie należą do najstarszych przedstawicieli świata roślinnego na ziemi. Spotkać je można na wielu siedliskach, najczęściej zacienionych i wilgotnych- rosną u podnóży drzew i na skałach. Występują też paprocie pływające, jak salwinia czy azolla. Najczęściej rosną w lasach, ale z powodzeniem możemy też uprawiać je w naszych ogrodach, na przykład w otoczeniu oczek wodnych.

  Większość paproci to wieloletnie rośliny zielone, rozmnażające się przez zarodniki, ponieważ paprocie nie kwitną, a więc nie wytwarzają nasion. Największą ich ozdobą są urokliwe liście i charakterystyczny rozetowy pokrój. Zdobią odmiennością i bogactwem niezliczonych kształtów. Mogą być rozwidlone, całobrzegie, wrębne, dłoniaste, sieczne i pierzaste, filigranowe, delikatne lub skórzaste. Najbardziej rozpowszechnione są te o liściach pierzasto złożonych, ale istnieją także gatunki, które trudno jest zaliczyć do paproci, takie jak języcznik zwyczajny. Spośród sklasyfikowanych obecnie około 10 tysięcy gatunków paproci, zaledwie 50 rośnie w Polsce.

Gdzie i jak sadzić?

  Ze względu na zimoodporność paprocie doskonale nadają się do uprawy w naszych ogrodach. Nie jest ona trudna, gdyż rośliny te nie są wymagające . Doskonale nadają się do tworzenia rabat bylinowych, najczęściej w cienistych i wilgotnych zakątkach ogrodu, wśród innych krzewów i bylin runa leśnego. Dobrym sąsiedztwem dla paproci, z uwagi na podobne upodobania glebowe będą krzewy zawsze zielone, zwłaszcza różaneczniki. Dobrze się z nimi komponują hosty, kopytniki, konwalie, trójlisty i różne trawy. Źle natomiast czują się w towarzystwie drzew o płytkim systemie korzeniowym, jak topole brzozy i jesiony. Różne gatunki paproci można zestawiać ze sobą, tworząc kontrasty sylwetek i barw. Nie możemy zapominać o ich skromnych, choć jednak wymaganiach, np. języcznik o zimozielonych, skórzastych liściach potrzebuje stałej wilgotności podłoża, nie znosi prażącego słońca nawet przez krótką część dnia i najlepiej czuje się na obrzeżach cienistych rabat. Ten gatunek i inne liczne jego odmiany dobrze rosną na glebach obojętnych i lekko zasadowych. W uprawie języcznika ważna jest też wysoka wilgotność powietrza, dlatego warto posadzić go w pobliżu zbiorników wodnych. Młode paprocie najlepiej sadzić wiosną, aby się dobrze zadomowiły w sezonie, a na zimę należy je okryć korą i stroiszem, a delikatniejsze odmiany można okryć mchem.

Jakie wybrać odmiany?

  Na suche, ale zacienione miejsca o zasadowym odczynie gleby można wybrać gatunek Adiantum pedatum i jego odmiany, Asplenium viride, Asplenium ruta-marina, Asplenium trichomanes, Ceterach officinarum (idealnie nadające się do skalników w cieniu i półcieniu) oraz Cystopteris bulbifera, Polystichum lonchitis, Polystichum setiferum i Woodsia fragilis. Na kwaśniejsze gleby typowymi skalnymi paprociami są Adiantum venustum, Blechnum, Penna-marina czy Dryopteris sieboldii (chociaż ta nerecznica jest wrażliwa na przesychanie gleby). Większość wymienionych tutaj gatunków przede wszystkim nie lubi zalewania, szczególnie zimą, i nadmiernej wilgoci w podłożu.

  Najmniej wymagającymi paprociami są Athyrium filix-femina i Dryopteris filix-mas. Natomiast na bardziej wilgotnych i podmokłych stanowiskach, na brzegach oczek wodnych można sadzić Thelypteris palustris i Dryopteris cristata.

Przygotowujemy glebę

  Przed posadzeniem paproci należy pamiętać, aby starannie przygotować glebę poprzez jej dokładne odchwaszczenie i wzbogacenie o ziemię kompostową lub liściową, torf wysoki lub niski w zależności od wymagań poszczególnych gatunków. Natomiast gleby ciężkie, gliniaste wymagają drenażu i rozluźnienia ich składnikami naturalnymi, oraz drobnym żwirem i piaskiem. Po wysadzeniu roślin, wierzchnią warstwę gleby warto obsypać wiórkami kory. Ściółkowanie zapobiega wysychaniu podłoża, oraz pozwala utrzymywać w miarę stałą temperaturę i wilgotność.

Czy nawozić?

  Większość paproci uprawianych w ogrodzie ma niewielkie potrzeby pokarmowe, dlatego nawożenie nie jest konieczne, ponieważ podsypywanie kompostem jest wystarczającym ich wzmocnieniem. Nawożenie nawozami mineralnymi, a szczególnie przenawożenie azotem może sprawić, że pędy będą wybujałe, a rośliny podatne na choroby i wirusy. Warto więc zastosować zasadę: im mniej, tym lepiej. Również bezzasadne w przypadku paproci jest używanie obornika.

  Sadźmy więc te rośliny i dbajmy o nie – dzięki nim nasze ogrody na pewno staną się ciekawsze i piękniejsze.

Małgorzata Wyczółkowska

m.wyczolkowska@mazowszanie.eu 12-6-2015
Komunikat

Brak komentarzy dla tego wpisu

Fotogaleria

Strona używa cookie

Zamknij

Original text