Województwo mazowieckie

Róża – królowa ogrodów
ikonka - drukuj drukuj
  • ikonka 20 marzec 2015-30 czerwiec 2019
ilustracja

Bogactwo gatunków

Występuje około 200 gatunków róż, które łatwo krzyżują się, tworząc mieszańce, stąd ogromna ich różnorodność – około 20 tysięcy odmian. Jednym z największych osiągnięć hodowli było przedłużenie o miesiące okresu kwitnienia. Nowoczesne odmiany kwitną od czerwca do listopada. Ich kwiaty mają pełną formę i bardzo intensywne kolory, brak im jednak zapachu. Spotyka się krzewy róż o pędach wyprostowanych, łukowatych, płożących lub pnących, które osiągają od 0,5 m  do 3 m, a czasem 6 metrów wysokości.

Ze względu na pokrój i zastosowanie róże dzieli się na 7 grup:

Róże wielkokwiatowe jest to najliczniejsza i najważniejsza grupa odmian. Krzewy mają wysokość od 0,5 m do 1,5 metra. Charakteryzują się dużymi, pełnymi kwiatami osadzonymi pojedynczo na łodydze. Kwiaty mają różne barwy, są białe, kremowe, czerwone, fioletowe, pomarańczowe, żółte i dwubarwne. Przeznaczone są do ogrodów, gdzie tworzą aleje różane oraz do uprawy na kwiat cięty.

Róże rabatowe charakteryzują się niskim wzrostem. Silnie się krzewią, kwitną od czerwca do późnej jesieni. Wytwarzają kwiaty średniej wielkości (pełne i półpełne) o barwie czerwonej, pomarańczowej, różowej, żółtej, białej i kremowej. Są długowieczne, mają małe wymagania glebowe, są wytrzymałe na niskie temperatury i odporne na choroby. Można je stosować na rabaty, niskie żywopłoty oraz do uprawy w doniczkach.

Róże pnące to krzewy o długich pędach dochodzących do 6–8 metrów. Kwitną raz lub kilka razy w sezonie. Kwiaty ich są różnej wielkości o białej, czerwonej, różowej lub żółtej barwie. Nie mają organów czepnych, należy je sadzić przy ogrodzeniach, ścianach, altanach i pergolach.

Róże parkowe są to krzewy o prostych lub ukośnych pędach, dochodzących do 2,5 metra wysokości. Kwitną obficie raz w roku. Kwiaty ich są pojedyncze, półpełne lub pełne, często o intensywnym zapachu. Rośliny wykazują odporność na niekorzystne warunki siedliskowe i choroby. Nadają się do parków i dużych ogrodów.

Róże okrywowe są niskie, silnie się krzewią, mają płożące się gęsto ulistnione pędy. Z pędów i liści tworzą zwartą okrywę. Kwitną długo i obficie. Kwiaty mają pojedyncze lub półpełne o różnych barwach. Tworzą piękne kobierce.

Róże miniaturowe, zwane też różami karłowymi, pochodzą od karłowej odmiany róży chińskiej. Są to delikatne, niskie krzewy o drobnych liściach i kwiatach. Kwitną przez cały sezon wegetacyjny. Kwiaty ich mają barwę białą, kremową, czerwoną, pomarańczową, różową i żółtą. Róże te są łatwe w uprawie i wytrzymałe na mróz. Znajdują zastosowanie przy obsadzaniu niskich rabat i skalniaków oraz do doniczek na balkony i tarasy.

Róże angielskie to nowa grupa róż. Powstały w wyniku skrzyżowania starych odmian z nowymi. Po starych odmianach odziedziczyły pełne, pachnące kwiaty, a po nowych pastelowe kolory (czerwone, żółte, różowe i białe) i dużą odporność na choroby.

Jak uprawiać?

Róże najlepiej rosną na stanowiskach słonecznych. Jednak parkowe i okrywowe tolerują lekki półcień. Najlepiej rozwijają się na glebie żyznej, przepuszczalnej piaszczysto-gliniastej, o lekko kwaśnym odczynie. Najlepiej jest sadzić róże jesienią, od października do listopada, chociaż można również na wiosnę, od marca do kwietnia. Aby krzewy obficie kwitły należy je wspomagać wieloskładnikowymi nawozami. Pierwsze nawożenie stosuje się wiosną następnego roku po sadzeniu, a następne 3 – 4 razy w odstępach co 3 – 4 tygodnie przez cały okres wegetacji. W czasie letnich upałów rośliny należy podlewać w zasięgu korzeni, a nie na liście. Wystarczające jest obfite podlanie raz w tygodniu. Kolejnym niezbędnym zabiegiem pielęgnacyjnym jest systematyczne przycinane róż, które zaczyna się od marca (nigdy na jesieni!). Tnie się w taki sposób, aby miejsce cięcia było ukośne, około pół centymetra powyżej pąka skierowanego ku zewnętrznej stronie oraz przy bezdeszczowej, słonecznej pogodzie. Każda grupa róż potrzebuje innego rodzaju cięcia. Generalnie wycina się pędy martwe, dzikie, pędy z objawami chorób oraz te, które nadmiernie zagęszczają krzew, utrudniając dostęp światła. W okresie kwitnienia powinno się usuwać przekwitnięte kwiaty, ponieważ w ten sposób wydłuża się okres kwitnienia krzewu. Przed nastaniem zimy róże należy okryć, chroniąc przed mrozem. Najlepszym sposobem jest usypanie wokół krzewów kopczyka z ziemi, kory, kompostu lub obornika. Róże pienne można owinąć słomą lub gałązkami świerkowymi. Natomiast róże parkowe i okrywowe jako odporne na niskie temperatury nie wymagają okrycia.

Od starożytności do dzisiaj

Rosaria czyli ogrody różane znane są od starożytności. Obecnie największe rosarium na świecie można podziwiać w Niemczech w miejscowości Sangerhausen, gdzie na powierzchni 15 hektarów rośnie 75 tysięcy krzewów różanych. Natomiast jedno z największych rosariów w Europie znajduje się w Wojewódzkim Ośrodku Kultury i Wypoczynku w Chorzowie. Duże kolekcje gatunków i odmian róż można oglądać też w Ogrodach Botanicznych miast uniwersyteckich.

Aleksandra Dębska 24-3-2015
Komunikat

Brak komentarzy dla tego wpisu

Fotogaleria

Strona używa cookie

Zamknij

Original text