Województwo mazowieckie

Przedsiębiorco! Zdarzył się wypadek przy pracy? Co robić?
ikonka - drukuj drukuj
  • ikonka 24 luty-31 lipiec 2015
ilustracja

Pracownicy wykonujący zadania o obniżonym poziomie bezpieczeństwa narażeni są na ewentualne wypadki w pracy. Jednakże wypadek może się zdarzyć także przy zwykłej pracy biurowej. Co wówczas zrobić? Jakie obowiązki ma przedsiębiorca? Poniżej kilka informacji.

Czym jest wypadek przy pracy?

Artykuł 3 Ustawy o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych mówi iż: „za wypadek przy pracy uważa się nagłe zdarzenie wywołane przyczyną zewnętrzną powodujące uraz lub śmierć, które nastąpiło w związku z pracą: podczas lub w związku z wykonywaniem przez pracownika zwykłych czynności lub poleceń przełożonych; podczas lub w związku z wykonywaniem przez pracownika czynności na rzecz pracodawcy, nawet bez polecenia; w czasie pozostawania pracownika w dyspozycji pracodawcy w drodze między siedzibą pracodawcy a miejscem wykonywania obowiązku wynikającego ze stosunku pracy”.

Podróż służbowa, kurs, szkolenie – też praca

Jeżeli nasz pracownik uległ wypadkowi podczas podróży służbowej (z wyjątkiem sytuacji, gdy wykonywał czynność niezwiązane z powierzoną pracą), w trakcie czynności zleconych przez organizacje związkowe czy podczas kursu z powszechnej samoobrony, to również mamy do czynienia z wypadkiem przy pracy.

Rodzaje wypadków

Możemy wyróżnić wypadki: ciężki, śmiertelny i zbiorowy. Mówi o tym art. 3 wyżej wspomnianej ustawy: „za śmiertelny wypadek przy pracy uważa się wypadek, w wyniku którego nastąpiła śmierć w okresie nieprzekraczającym 6 miesięcy od dnia wypadku; za ciężki wypadek przy pracy uważa się wypadek, w wyniku którego nastąpiło ciężkie uszkodzenie ciała, takie jak: utrata wzroku, słuchu, mowy, zdolności rozrodczej lub inne uszkodzenie ciała albo rozstrój zdrowia, naruszające podstawowe funkcje organizmu, a także choroba nieuleczalna lub zagrażająca życiu, trwała choroba psychiczna, całkowita lub częściowa niezdolność do pracy w zawodzie albo trwałe, istotne zeszpecenie lub zniekształcenie ciała; za zbiorowy wypadek przy pracy uważa się wypadek, któremu w wyniku tego samego zdarzenia uległy co najmniej dwie osoby”.

Co robić, gdy wypadek nastąpił?

Jeśli już taki wypadek nastąpił, pracodawca (bądź zlecone przez niego osoby) musi zabezpieczyć miejsce wypadku i dokonać jego oględzin, sprawdzić stan maszyn i innych urządzeń, zebrać wyjaśnienia od pracownika, który uległ wypadkowi (jeśli jest to możliwe), oraz „przesłuchać” świadków. Pamiętajmy oczywiście, ze najważniejsze jest zdrowie i życie poszkodowanego. Wezwijmy zespół medyczny. Obowiązkiem pracodawcy jest także udzielenie poszkodowanemu pierwszej pomocy.

Jeśli wypadek miał miejsce podczas obsługi maszyn i niesie za sobą poważniejsze skutki, obowiązkowo trzeba zaprzestać pracy. Wznowić ja można dopiero, gdy zgodę wyrazi społeczny inspektor pracy. Jeśli jest to zdarzenie ciężkie, śmiertelne lub dotyczące kilku osób, należy wezwać prokuratora oraz niezwłocznie zawiadomić właściwego terytorialnie – ze względu na miejsce zdarzenia – inspektora pracy Państwowej Inspekcji Pracy.

Zespół powypadkowy

Po dokonaniu wstępnych czynności pracodawca musi powołać zespół powypadkowy, którego zadanie będzie polegało na zbadaniu sprawy związanej z wypadkiem. W skład zespołu wchodzi pracownik służby bezpieczeństwa i higieny pracy oraz społeczny inspektor pracy, przy czym przepisy przewidują w tym zakresie liczne wyjątki – w zależności od stanu zatrudnienia w zakładzie oraz przyjętego przez pracodawcę systemu realizacji zadań w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy. W sytuacji, gdy firma jest mała, zespół ten powinien składać się z 2 osób, czyli pracodawcy oraz zewnętrznego specjalisty.

Przedsiębiorca powinien wiedzieć, że to on ponosi wszystkie koszty związane z wyjaśnianiem wypadku.

Dokumentacja powypadkowa

Kolejnym obowiązkiem pracodawcy jest przygotowanie dokumentacji powypadkowej, czyli odpowiedniego protokołu. Poszkodowany lub jego rodzina ma prawo wglądu do sporządzonego protokołu. Do dokumentu tego dołącza się między innymi: zapisy wyjaśnień poszkodowanego, informacje od świadków, opinie lekarza oraz fotografie miejsca wypadku. Obowiązkiem pracodawcy jest zatwierdzenie tego protokołu i przekazanie go poszkodowanemu lub jego rodzinie (w sytuacji śmierci), a w przypadku wypadków śmiertelnych, ciężkich i zbiorowych – inspektorowi pracy. Jeśli między członkami zespołu powypadkowego wystąpią rozbieżności, o treści protokołu decyduje pracodawca. Pracodawca musi przechowywać protokół przez 10 lat.

Pracodawca musi też wpisać zdarzenia do rejestru wypadków pracy, który powinien istnieć w firmie.

Pracodawca ma także obowiązek sporządzenia statystycznej karty wypadku przy pracy GUS. Obejmuje ona dwie części. Pierwszą z nich sporządza się w ciągu 14 dni roboczych od dnia, w którym został zatwierdzony protokół powypadkowy lub w którym sporządzono kartę wypadku; drugą część – nie później niż z upływem 6 miesięcy od dnia zatwierdzenia protokołu powypadkowego lub  dnia, w którym sporządzono kartę wypadku.

Aby zapobiec

Ostatnim obowiązkiem pracodawcy jest zastosowanie działań i podjęcie kroków, aby można było zapobiec podobnemu wypadkowi w przyszłości. Należy ponownie ocenić ryzyko na danym stanowisku.

Świadczenia dla pracownika

Na zakończenie warto też wiedzieć jakie pracownikowi przysługują świadczenia związane z wypadkiem przy pracy. Art. 6. Ustawy z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych mówi, iż z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej przysługują następujące świadczenia:

zasiłek chorobowy – dla ubezpieczonego, którego niezdolność do pracy spowodowana została wypadkiem przy pracy lub chorobą zawodową;

świadczenie rehabilitacyjne – dla ubezpieczonego, który po wyczerpaniu zasiłku chorobowego jest nadal niezdolny do pracy, a dalsze leczenie lub rehabilitacja lecznicza rokują odzyskanie zdolności do pracy;

zasiłek wyrównawczy – dla ubezpieczonego będącego pracownikiem, którego wynagrodzenie uległo obniżeniu wskutek stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu;

jednorazowe odszkodowanie – dla ubezpieczonego, który doznał stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu;

jednorazowe odszkodowanie – dla członków rodziny zmarłego ubezpieczonego lub rencisty;

renta z tytułu niezdolności do pracy – dla ubezpieczonego, który stał się niezdolny do pracy wskutek wypadku przy pracy lub choroby zawodowej;

renta szkoleniowa – dla ubezpieczonego, w stosunku do którego orzeczono celowość przekwalifikowania zawodowego ze względu na niezdolność do pracy w dotychczasowym zawodzie spowodowaną wypadkiem przy pracy lub chorobą zawodową;

renta rodzinna – dla członków rodziny zmarłego ubezpieczonego lub rencisty uprawnionego do renty z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej;

dodatek do renty rodzinnej – dla sieroty zupełnej; dodatek pielęgnacyjny; pokrycie kosztów leczenia z zakresu stomatologii i szczepień ochronnych oraz zaopatrzenia w przedmioty ortopedyczne w zakresie określonym ustawą.

Joanna Gruchała - Kominek 4-3-2015

Źródło: Ustawa z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (Dz.U 2002 nr 199 poz. 1673); www.pip.gov.pl.

Komunikat

Brak komentarzy dla tego wpisu

Fotogaleria

Strona używa cookie

Zamknij

Original text