Województwo mazowieckie

Praskie klimaty
ikonka - drukuj drukuj
  • ikonka 23 marzec 2015-31 grudzień 2016
  • ikonka Warszawa Targowa 54
ilustracja

Na Bazarze Różyckiego zaopatrywali się nie tylko Warszawiacy. Przyjeżdżali tu klienci z różnych części Polski. Ci, którzy znają to miejsce, zgadzają się w jednym – to nie był i nie jest zwykły bazar, to również ostoja folkloru i dowcipu warszawskiego. Jak to się stało, że najstarszy bazar Warszawy przetrwał tyle lat?

Ulica Targowa na Pradze-Północ. Niezmiennie od wielu wielu lat mieści się tutaj Bazar Różyckiego. Z pewnością nie jest to już to samo miejsce, co kilkadziesiąt lat temu, kiedy bazar tętnił życiem. Nadal jednak można kupić tu odzież, artykuły spożywcze czy przemysłowe. Szkoda, bo wiele osób z chęcią by tu wróciło.

Dawno dawno temu

Praga jest ośrodkiem handlowym Warszawy od ponad 350 lat. Intensywny rozwój tej dzielnicy to lata 60-te XIX wieku. Uruchomienie kolei Petersburskiej i Terespolskiej oraz mostu kolei obwodowej koło Cytadeli miało ogromne znaczenie dla rozwoju handlu – Praga stała się ośrodkiem przeładunku towarów ze wschodniej i zachodniej Europy. I właśnie w miejscu, gdzie do dziś znajduje się Bazar Różyckiego – koncentrował się handel. Był to obszar dużo większy niż dziś, ograniczony ulicami: Targową, Ząbkowska, Brzeską, Kępą i Kijowską.

Julian Różycki

Rok 1901. Zanany farmaceuta nabywa kilka posesji i budynków. W obrębie ulic Targowej, Ząbkowskiej, Brzeskiej i Kępnej powstaje bazar, nazwany od swojego założyciela Bazarem Różyckiego. Pomysłodawcą utworzenia tego miejsca był Manas Ryba, który był pierwszym administratorem bazaru. Na ówczesnym targowisku handlują kupcy polscy i żydowscy . Na sąsiednich ulicach powstają zakłady rzemieślnicze. Julian Różycki inicjuje również budowę kolei wąskotorowej do Marek, co również przynosi efekty.

Bazar w czasie wojny

W czasie I wojny światowej działalność handlowa bazaru została ograniczona. Odzyskuje on rangę po odzyskaniu niepodległości w 1918 roku. Od tego momentu na bazarze zaczyna dominować branża odzieżowa i obuwnicza, ale i spożywcza. Handlowano również sprzętem ślusarskim, elektrycznym, sprzedawano obrazy, książki i rożnego rodzaju drobiazgi. Na bazarze popularna stała się wtedy nielegalna gra w karty i kości. Można było sobie tam też powróżyć. W 1940 roku kupcy żydowscy musieli opuścić bazar i odejść do getta. W czasie II wojny światowej miejsce to stało się ośrodkiem okupacyjnego czarnego rynku. Bazar przede wszystkim zaopatrywał w żywność. Handlowano towarem przechwytywanym z transportów niemieckich. W 1944 roku targowisko częściowo spłonęło. Jego ożywienie to rok 1945.

Nowe życie

W 1950 roku na bazarze znajduje się ponad 500 stałych stoisk handlowych i 200 sklepów. Od 1960 roku zaczęto jednak zastanawiać się nad zagospodarowaniem tego terenu. Pojawiały się również głosy o likwidacji. Na nic się jednak zdały. Kupcy i klienci chcieli Bazaru Różyckiego. Po 1989 roku bazar nadal bardzo dobrze prosperuje. Do Warszawy przyjeżdżają po towar klienci z innych miast. To miejsce znane i lubiane.

Obecnie

Bazar funkcjonuje, ale nie przypomina już miejsca sprzed lat, w którym kwitł nie tylko handel, ale rozwijał się również folklor. Znane reklamy, powiedzenia sprzedawców czy specjały kuchni (flaki) z Bazaru Różyckiego zostały w pamięci osób, które kiedyś odwiedziły to miejsce. Co zadecydowało o losie bazaru? Najprawdopodobniej konkurencja. Otwarcie targowiska na Stadionie X-lecia odbiło się na jego wynikach handlowych. W dobie galerii handlowych utrzymanie stanowisk na bazarze również jest bardzo trudne. Bazar Różyckiego przy tak silnej konkurencji wymaga odświeżenia i czegoś, co znów zachęci ludzi do odwiedzenia tutejszych sprzedawców.

Źródło: www.bazarrozyckiego.pl

 

gama 

m.gadecka@mazowszanie.eu 23-3-2015
ikonka jak dojechać
  • ikonka Warszawa Targowa 54
Komunikat

Brak komentarzy dla tego wpisu

Fotogaleria

Strona używa cookie

Zamknij

Original text