Województwo mazowieckie

Narcyzy – kwiaty wiosny
ikonka - drukuj drukuj
  • ikonka 20 marzec 2015-31 marzec 2019
ilustracja

Narcyzy są roślinami wieloletnimi, cebulowymi. Istnieje 40 gatunków narcyzów oraz ponad 12 tysięcy odmian, które powstały z różnych gatunków lub ich mieszańców, a które różnią się wysokością, wielkością, porą kwitnienia oraz budową kwiatu i jego barwą.

Kwiat składa się z sześciu płatków okwiatu i charakterystycznej rurki zwanej przykoronkiem. Płatki mają kolor biały, żółty lub łososiowy, natomiast przykoronek jest barwy białej, żółtej, pomarańczowej, różowej lub czerwonej. Zarówno płatki, jak i przykoronek mogą mieć różną wielkość. Na podstawie kształtu kwiatów narcyzy podzielono na trąbkowe, wielkoprzykoronkowe, drobnoprzykoronkowe i pełne oraz mieszańce triandrus, mieszańce cyclamineus, mieszańce jonquilla, mieszańce tazetta i mieszące poeticus.

Największe kwiaty mają trąbkowe, których przykoronek ma kształt trąbki dłuższej od otaczających go płatków. Wysokość roślin wynosi od 15 do 45 centymetrów. Wszystkie odmiany w tej grupie nazywa się potocznie żonkilami. Popularniejsze jednobarwne odmiany to wczesny, złotożółty „King Alfred”i średnio wczesny, biały „Mount Hood”, a z odmian dwubarwnych to wczesna biała z żółtym przykoronkiem „Bravoure”.

U narcyzów wielkoprzykoronkowych płatki mają podobną długość co przykoronek. Ich wysokość waha się od 30 do 60 centymetrów. W tej grupie znajduje się wiele wspaniałych dwukolorowych odmian. Późna „Carabineer” żółta o pomarańczowoczerwonym przykoronku, wczesna „Flower Record” biała z żółtym pomarańczowo obrzeżonym przykoronkiem czy wczesna „Fortune” żółta z pomarańczowym przykoronkiem.

U narcyzów drobnoprzykoronkowych płatki okwiatu są znacznie dłuższe od przykoronka. Wysokość ich wynosi od 30 do 45 centymetrów. Większość to odmiany dwukolorowe z czerwonym lub pomarańczowym przykoronkiem o płatkach żółtych jak u wczesnego „Edwarda Buxtona” i średnio wczesnej „Birmy” lub białych jak u „Barret Browning” i „Aflame”.

Do narcyzów pełnokwiatowych zalicza się wszystkie, które mają więcej niż jeden okółek płatków, niezależnie od kształtu i liczby kwiatów na pędzie, a więc pełne odmiany z powyższych grup. Wysokość tych roślin kształtuje się w granicach 15 – 45 centymetrów. Co roku pojawiają się nowe pełne odmiany o szerokiej gamie barw i kształtów. Bardzo popularna jest średnio wczesna, żółta „Golden Ducat” oraz czysto biała „Ice King”, zaś z odmian dwukolorowych biała i morelowa „Irene Copland” (średnio wczesna) oraz żółta i pomarańczowa „Texas” (wczesna).

Najnowszą oryginalną grupą są narcyzy o podzielonym przykoronku. Brzeg jego jest silnie podzielony, a wycięcia sięgają co najmniej 1/3 długości przykoronka. Podzielone części przykoronka zwykle wywijają się na zewnątrz i stąd nazwa narcyzy motyle lub storczykowe. Rośliny osiągają wysokość od 30 do 45 centymetrów. Odmiany należące do tej grupy są bardzo dekoracyjne. Na przykład „Chanterelle” ma białe płatki i żółtą koronę, „Orangery” jest biała i pomarańczowa, a „Lemon Beauty” jest żółta i pomarańczowa.

Narcyzy kwitną od marca do czerwca. Najwcześniej zakwitają narcyzy trąbkowe i mieszańce cyclamineus, bo już w połowie marca. Średnio wczesne kwitną w kwietniu, a późne na przełomie maja i czerwca.

Narcyzy najlepiej rosną na stanowiskach słonecznych, jednak znoszą dobrze także niewielki półcień. Można więc sadzić je pod drzewami, lecz tylko od południowej strony żeby zapewnić odpowiednią ilość słonecznego światła. Rosną dobrze niemal na każdej glebie, ale najlepiej na glebie głęboko uprawionej, przepuszczalnej lecz dostatecznie wilgotnej. Cebulki narcyzów sadzi się od sierpnia do połowy września. Wiosną, gdy ruszy wegetacja trzeba je obficie podlewać. Gdy kwiaty przekwitną, a liście uschną można cebule wykopać lub pozostawić w ziemi przykrywając korą lub słomą przed nadejściem przymrozków. Na jednym miejscu mogą pozostawać przez 4 do 8 lat. Niskie gatunki narcyzów doskonale nadają się na obwódki rabat i do ogródków skalnych. Wszystkie narcyzy , a najbardziej odmiany wysokie nadają się na kwiaty cięte. Narcyzów nie należy wstawiać do wazonu z innymi kwiatami, ponieważ wydzielają one lepki sok szkodliwy dla innych gatunków, powodując ich więdnięcie. Można je wstawić do wazonu z letnią wodą dzień wcześniej, wówczas w ciągu doby wydzieli się sok i po wymianie wody można dołączyć do nich inne kwiaty.

Aleksandra Dębska 24-3-2015
Komunikat

Brak komentarzy dla tego wpisu

Fotogaleria

Strona używa cookie

Zamknij

Original text