Województwo mazowieckie

Morwa czarna - samo zdrowie
ikonka - drukuj drukuj
  • ikonka 1-30 czerwiec 2015
ilustracja

Morwa jest wspaniałym drzewkiem, zarówno ozdobnym, jak i użytkowym. Ma niewielkie wymagania i zapewne każdy amator ogrodnictwa poradzi sobie z jej uprawą. A w ostatnich latach odkryto zdrowotne właściwości tego niepopularnego jeszcze drzewka – jego owoców, liści, a także młodych gałązek.  

   Morwa jest drzewem z rodziny morwowatych, od wieków znana jest w Indiach i Chinach. Prawdopodobnie pochodzi z centralnej Azji. Już w starożytności była uprawiana w obszarze śródziemnomorskim, szczególnie we Włoszech, gdzie i obecnie można spotkać ją dosyć często. Uprawiana jest także w Europie Środkowej, na obszarach o łagodnej zimie. Niegdyś morwy ozdabiały parki dworskie, rezydencje wiejskie, plebanie, klasztory. Dzisiaj w naszym kraju morwa czarna należy do drzewek rzadko spotykanych.

   Drzewo morwy osiąga wysokość od 10-15 m, w zależności od warunków w jakich wzrasta. Tworzy gęstą, rozłożystą koronę. Pień ma prosty, liście owalne i ostro zakończone, późno rozwijające się wiosną, natomiast jesienią wcześnie żółknące i opadające. Kwitnie w maju i czerwcu. Na jednej roślinie są kwiaty męskie i żeńskie. Męskie składają się z czterech płatków i czterech pręcików, natomiast żeńskie zebrane są w krótkie, szypółkowate główki o zalążniach z dwoma słupkami. Owoce morwy dojrzewają w lipcu i sierpniu. Są podobne do owoców jeżyny, lecz węższe i dłuższe (osiągają długość do 2,5 cm). Mają kolor purpurowy, ciemnofioletowy lub czarny. Nieco kłopotliwy może okazać się ich zbiór, gdyż dojrzewają nierównomiernie.

   Morwa jest łatwa do uprawy i mało wymagająca, jeśli chodzi o warunki siedliskowe. Przyjmuje się praktycznie na każdej glebie, z wyjątkiem gleb bardzo podmokłych i zwięzłych. Jest odporna na suszę i w warunkach polskiego klimatu w zupełności wystarczą jej nasze opady atmosferyczne. Dobrze rośnie w miejscach nasłonecznionych, ale toleruje również miejsca w półcieniu. Jest stosunkowo mrozoodporna, ale najlepiej sadzić ją w miejscach osłoniętych i cieplejszych regionach Polski. Jest gatunkiem dość odpornym na szkodniki i choroby. Nie wymaga cięcia, ale można ją formować i ograniczać wzrost (zabiegi wykonuje się wczesną wiosną). Pielęgnacja jej polega na usuwaniu martwych, chorych, nieforemnych gałęzi. Co 3-4 lata dookoła drzewa powinno się rozrzucić kompost lub obornik.

   Owoce morwy czarnej są bardzo smaczne (mają słodko-kwaśny i nieco mdły smak), soczyste i niskokaloryczne - 10 dag dostarcza zaledwie 64 kcal. Są zdrowe i pożywne na surowo, lecz można je wykorzystać do produkcji smacznych dżemów, marmolad, konfitur, syropów, soków i kompotów. Morwa doceniana jest też przez wielbicieli trunków, ponieważ wykorzystuje się ją do produkcji win, nalewek i likierów. Jagody morwy zawierają witaminy A, C, z grupy B, oraz barwnik wykorzystywany do barwienia przetworów.

   Owoc, kora oraz liście morwy czarnej obecnie są szeroko wykorzystywane w medycynie. Morwa czarna stosowana jest w przypadkach raka piersi, jajników, zapalenia nadkłykcia bocznego kości ramiennej (łokieć tenisisty). Sok z korzeni morwy ma właściwości przeciwrobaczne, a odwar z gałązek i korzeni leczy kaszel, astmę i posiada właściwości moczopędne, co jest zalecane w przypadku obrzęków. Natomiast nalewka z liści wspomaga leczenie anginy, grypy i przeziębienia, dzięki właściwościom przeciwgorączkowym. Owoce morwy pobudzają trawienie i mają właściwości lekko przeczyszczające, stosuje się je przy bolesnych kolkach żołądkowych, nieżycie żołądka i jelit. Spożywanie większej ilości świeżych owoców zalecane jest również w przypadku choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy. Owoce morwy czarnej zawierają więcej żelaza od morwy białej, działają krwiotwórczo, dlatego zalecane są przy anemiach. Mają niską zawartość sacharozy i mogą je jadać cukrzycy oraz osoby ze skłonnościami do nadwagi. Sok z owoców działa pomocniczo w chorobach sercowo-naczyniowych, arytmii, tachykardii, częstoskurczu, miażdżycy tętnic. Soki i syropy z morwy zalecane są również przy wysokiej gorączce, jako środek pobudzający apetyt, a także przy suchym kaszlu, bronchicie, astmie oskrzelowej i chorobach nerek.     

 Małgorzata Wyczółkowska

m.wyczolkowska@mazowszanie.eu 29-5-2015
Komunikat

Brak komentarzy dla tego wpisu

Fotogaleria

Strona używa cookie

Zamknij

Original text