Województwo mazowieckie

Kwiaty jesieni – astry
ikonka - drukuj drukuj
  • ikonka 1 październik-31 grudzień 2014
ilustracja

Astry należą do rodziny astrowatych, rodzaj obejmuje około 600 gatunków pochodzących z różnych miejsc północnej półkuli. Nazwa ich pochodzi z języka greckiego i oznacza gwiazdę, ponieważ gwiaździste są ich koszyczki kwiatowe. Koszyczki zbudowane są z dwóch rodzajów kwiatów. Kwiaty wewnętrzne są rurkowate o barwie żółtozłocistej, natomiast kwiaty zewnętrzne są języczkowate o bardzo różnych barwach. Okres kwitnienia astrów jesiennych rozpoczyna się w pełni lub pod koniec lata i trwa do października, a nawet listopada.

Najbardziej znane gatunki astrów jesiennych to: aster krzaczasty, nowoangielski (amerykański), nowobelgijski oraz gawędka.
Aster krzaczasty (karłowy) osiąga niewielki wzrost. Wysokość roślin , zależnie od odmiany wynosi od 20 do 50 cm. Pędy są nagie. Liście wąskie, lancetowate. Drobne kwiaty u różnych odmian mają bardzo różną barwę. Mogą być  srebrzystoniebieskie, lawendowe, białe lub lilaróż. Kwitnie od końca sierpnia do października.
Aster gawędka należy do średniowysokich roślin. Pędy wysokości od 40 do 80 cm są proste, sztywne, słabo rozgałęzione. Pędy i liście są szorstko owłosione. Kwiaty mają barwę niebieską, fioletową, różową i czerwoną. Kwitnie w sierpniu i we wrześniu.
Najwyższy z jesiennych astrów to aster nowoangielski. Pędy wysokości od 130 cm do nawet 2 metrów są proste i sztywne. Liście osadzone gęsto na pędach są szarawe, kutnerowate i szorstkie. Kwiaty o średnicy od 2 do 2,5 cm, mają barwę różową, czerwoną, niebieską, fioletową i łososiową. Kwiaty zamykają się podczas deszczu, wieczorem i po ścięciu. Kwitnie od września do listopada.
Najpóźniej zakwita aster nowobelgijski. W zależności od odmiany pędy osiągają wysokość od 80 do 150 cm. Liście są lancetowate, gładkie. Kwiaty o średnicy 2,5 do 3 cm, są barwy niebieskiej, fioletowej, różowej i wiśniowej w różnych odcieniach w zależności od odmiany. Kwitnie od końca sierpnia lub początku września do pierwszych przymrozków.
Astry dobrze rozwijają się na żyznej, dobrze przepuszczalnej glebie w słonecznych miejscach. Źle znoszą suszę. Wymagają systematycznego podlewania i nawożenia. Są roślinami wieloletnimi, jednak co 3 – 5 lat powinny być odmładzane. W przeciwnym razie środkowa część kępy będzie wysychać i obumierać. Na przełomie kwietnia i maja wykopuje się bryłę korzeniową, oddziela najmłodsze kłącza i przesadza na nowe stanowisko lub w miejsce, w którym roślina rosła do tej pory. Odmładzanie zapewnia bujne kwitnienie.
Niskie astry nadają się na trawniki, skalniaki i obwódki rabat oraz do sadzenia w donicach ozdabiających balkony i tarasy. Najlepiej je sadzić w dużych grupach, w rozstawie 20 x 20 cm. Astrami wysokimi obsadza się rabaty w mniejszych grupach, w rozstawie 80 x 80 cm. Nadają się też do sadzenia przy ogrodzeniach oraz na kwiaty cięte. Astry jesienne są ozdobą zarówno niewielkich przydomowych ogródków, jak i dużych ogrodów, zwłaszcza w stylu angielskim lub wiejskim. Powinno się łączyć ze sobą różne gatunki i odmiany, aby otrzymać wielobarwne kompozycje.
Prawie wszystkie gatunki astrów są mrozoodporne, ale na wszelki wypadek powinno się je przykrywać przed zimą gałązkami igliwia.
Astry są roślinami miododajnymi stanowią więc źródło pożywienia dla owadów w okresie, gdy większość roślin przekwitła. Ich barwne kwiaty wabią zwłaszcza pszczoły i motyle.

Aleksandra Dębska 8-10-2014
Komunikat

Brak komentarzy dla tego wpisu

Fotogaleria

Strona używa cookie

Zamknij

Original text