Województwo mazowieckie

Żywopłot – naturalne ogrodzenie
ikonka - drukuj drukuj
  • ikonka 13 marzec 2015-13 marzec 2016
ilustracja

To żywe ogrodzenie ma wiele zalet. Jest naturalne, ma atrakcyjny wygląd i kosztuje mniej niż płoty metalowe czy drewniane. A w dodatku to miejsce chętnie zasiedlane przez różne gatunki ptaków.  

 

Odpowiednie rośliny

Do utworzenia żywopłotu nadaje się wiele gatunków roślin iglastych i liściastych, zwłaszcza zimozielonych, takich, które łatwo przystosowują się do danych warunków glebowych i są odporne na mróz. Są to m.in.: żywotnik zachodni (tuja), bukszpan zwyczajny, buk zwyczajny, berberys Thunberga, irga błyszcząca, krzewuszka cudowna, ligustr pospolity, grab pospolity, modrzew, cis i głogownik.

Żywotnik zachodni (tuja – ma różne zabarwienie gałązek, jasnozielone, ciemnozielone, złociste, żółte oraz niebieskawe. Gałązki bardzo dobrze znoszą cięcie i szybko się zagęszczają.

Bukszpan zwyczajny – ma oliwkowozielone gałązki i drobne, skórzaste silnie połyskujące  liście, z wierzchu ciemnozielone, spodem jasnozielone. Dzięki dużej zdolności do regeneracji można go bardzo różnie kształtować. Jest doskonałą rośliną do tworzenia żywych rzeźb czyli topiar.

Buk zwyczajny – ma liście z wierzchu połyskujące, jasnozielone, pod spodem jaśniejsze. Przez całe lato ma pachnące kwiaty. Jako wysokie drzewo nadaje się do tworzenia żywopłotów sięgających nawet do 5 m.

Berberys Thunberga – wyróżnia się obecnością ostrych kolców oraz dużą ilością owoców w postaci czerwonych, elipsoidalnych jagód, które stanowią pożywienie dla ptaków.

Irga błyszcząca – to roślina bardzo odporna na mróz i niesprzyjające warunki siedliskowe.  Ma błyszczące, okrągławe liście ładnie przebarwiające się jesienią oraz czerwone owoce.

Krzewuszka cudowna – dorasta do 2–3 metrów wysokości. Wyróżnia się bardzo ozdobnymi, dużymi dzwonkowatymi kwiatami o czerwonym zabarwieniu.

Ligustr pospolity – ma eliptyczne liście, nieco skórzaste z wierzchu ciemnozielone, pod spodem bladozielone. Białe kwiaty są zebrane w wiechowate kwiatostany. Owocem jest kulista, czarna jagoda, która jest chętnie zjadana przez ptaki.

Grab pospolity – ma duże liście podłużnie jajowate, na brzegach piłkowane, które utrzymują  się do wiosny następnego roku. Kwiaty są zebrane w długie, czerwonawo-zielone, zwisające kotki. Tworzy gęste ściany, które można formować w różne kształty.

Modrzew polski – charakteryzuje się bardzo szybkim wzrostem. Ma miękkie jasnozielone, zebrane w pęczki igły, które opadają na zimę.

Cis pospolity – ma grzebieniasto ułożone miękkie, płaskie igły, z wierzchu ciemnozielone, spodem matowozielone. Owocem są czerwone jagody (trujące).

Głogownik – ma błyszczące, skórzaste liście, które utrzymują się prawie przez cały rok. W uprawie ozdobnej stosuje się dwa gatunki: głogownik Frasera i głogownik Dawida, które wyróżniają się bardzo szybkim wzrostem. Urodą wyróżnia się odmiana Pink Marble głogownika Frasera, która ma błyszczące marmurkowe liście, początkowo czerwone, a później kremowo-różowo-zielone. Tworzy białe wiechowate kwiatostany.

Odpowiednia pielęgnacja

Aby żywopłot efektownie się prezentował, musi być właściwie pielęgnowany. Jednym z najważniejszych zabiegów, który trzeba regularnie wykonywać,  jest cięcie. Sposób i częstotliwość przycinania zależą od gatunku roślin, które tworzą żywopłot. Jeżeli rośliny szybko przyrastają,  można je przycinać kilkakrotnie: wiosną (przełom marca i kwietnia), latem i jesienią, zaś przy średnim  przyroście, dwukrotnie: w połowie lipca i jesienią. Ostatnie cięcie powinno odbyć się najpóźniej w pierwszej dekadzie sierpnia, aby nowe przyrosty zdążyły zdrewnieć przed zimą. W późniejszym okresie przycina się tylko gatunki odporne na przymrozki. Natomiast w lecie formuje się krzewy liściaste zimozielone (np. bukszpan) oraz cisy. Żywopłot powinien mieć kształt trapezu, który sprzyja zagęszczaniu krzewów i zapewnia odpowiednią ilość światła. Cięcie rozpoczyna się zawsze od boków, niezależnie od gatunku roślin tworzących żywopłot. Do zabiegów pielęgnacyjnych oprócz cięcia należy systematyczne nawożenie roślin. Pierwsze nawożenie wykonuje się na początku maja, w następnym roku po posadzeniu, a kolejne na początku lipca. Powinno się stosować nawozy wieloskładnikowe i  długo działające. Poza tym żywopłot powinien być podlewany, szczególnie obficie kilka dni po posadzeniu, podczas letniej suszy (co najmniej raz w tygodniu) oraz  jesienią (jeżeli ziemia jest sucha) przed nadejściem mrozu.

Autor: Aleksandra Dębska

Anna Kapuścińska 13-3-2015
Komunikat

Brak komentarzy dla tego wpisu

Fotogaleria

Strona używa cookie

Zamknij

Original text